Most w Ścinawie od drewnianej przeprawy do remontu w 2022 roku. Kalendarium mostu drogowego na Odrze

W Ścinawie Odrę przecinają dwa mosty: kolejowy z lat 1873-1874 i drogowy z lat 1900-1903, ten drugi w ciągu drogi krajowej nr 36, około 60 kilometrów w dół rzeki od Wrocławia. Most drogowy, stalowa kratownica o długości 350 metrów, przeszedł w 2021 i 2022 roku remont za około 28 mln zł. Poniżej dzieje mostu drogowego w datach, z sąsiednim mostem kolejowym tam, gdzie źródła o nim mówią.

Połowa XIX wieku: drewno i przęsło zwodzone

Zgodę na budowę mostu miasto dostało już w 1348 roku, ale opis mostu na portalu polska-org.pl zaczyna jego dzieje od XIX wieku: przeprawa mostowa w Ścinawie istnieje "co najmniej od połowy lat pięćdziesiątych XIX wieku". Był to most drewniany "o konstrukcji wieszarowej z jednym przęsłem zwodzonym zapewniającym żeglugę na Odrze".

1873-1874: most kolejowy

Henryk Rusewicz w opracowaniu "Ziemia Lubińska" datuje budowę mostu kolejowego na Odrze na lata 1873-1874. W 1874 roku przez Ścinawę poprowadzono linię z Wrocławia do Głogowa (gminny BIP), a w 1898 linię z Rawicza do Legnicy. Most kolejowy leży na linii nr 273 Wrocław Główny - Szczecin Główny; podpis zdjęcia na polska-org.pl podaje 378 metrów długości i 2600 ton wagi.

Lata 90. XIX wieku: decyzja o nowym moście drogowym

Pod koniec stulecia drewniany most był w złym stanie, a jego przęsło zwodzone miało za małe parametry dla rosnącej żeglugi. Zdecydowano o budowie nowego obiektu. Projekt opracowali dwaj wrocławscy inżynierowie, Keller i Schnapp.

1900-1903: stalowa kratownica

Nowy most stanął obok starego w latach 1900-1903; tak datują go polska-org.pl i opis zabytków na glogow.pl, a nagłówek obiektu na polska-org.pl podaje rok 1903. Rusewicz pisze o latach 1900-1907.

Most ma dwie oddzielne konstrukcje. Nad korytem stoi trójprzęsłowa kratownicowa belka Gerbera o rozpiętościach 55,00, 89,40 i 55,00 metra. Nad terenem zalewowym ciągnie się pięć przęseł kratownicowych po 30 metrów. Całkowita długość w osiach podpór na przyczółkach wynosi 350,20 metra, a wszystkie pierwotne połączenia są nitowane. Przy przyczółkach stoją ceglane strażnice, podobne do tych z mostów na dolnej Wiśle.

1945: strącone przęsło

W 1945 roku zawieszone przęsło głównego mostu drogowego zostało strącone do rzeki. Podniesiono je pod koniec lat 40.

Oba mosty leżały na niemieckiej linii umocnień nad Odrą, zwanej Oderstellung. Opis Ścinawy na glogow.pl pokazuje "bunkier schowany przed filarem mostu kolejowego".

1975-1976 i 1994: pomost i filar

W latach 1975-1976 drewniany pomost mostu drogowego wymieniono na żelbetowy z płyt prefabrykowanych, a część nad terenem zalewowym wzmocniono trzecim dźwigarem. W 1994 roku wzmocniono filar nurtowy numer 7.

2021-2022: remont za 28 mln zł

W maju 2021 roku Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad uruchomiła obok tymczasowy most objazdowy i zamknęła zabytkowy, ponad stuletni most do remontu. Wartość zadania wynosiła około 28 mln zł. Ruch wrócił na most 4 maja 2022, najpierw wahadłowo na sygnalizacji i tylko dla pojazdów do 15 ton; po zakończeniu wszystkich prac, zaplanowanym na trzeci kwartał 2022 roku, most miał odzyskać pierwotną nośność 20 ton.

O tym, jak rzeka i przeprawa wiązały się z losami miasta, piszemy w historii Steinau an der Oder, a średniowieczna zgoda na budowę mostu, wydana w 1348 roku razem ze zgodą na ratusz, pojawia się w tekście o wieży ratuszowej. Odrę w drugim mieście regionu, z nabrzeżem i spacerem, opisuje wpis o bulwarze nad Odrą w Głogowie.