Kościół św. Jacka w Legnicy zbudowano dla ewangelików jako pomnik cesarza. Po wojnie trzymano w nim konie

Kościół św. Jacka stoi na legnickim Zakaczawiu, przy ulicy Nadbrzeżnej 3. Jego wieża ma 73 metry. Zbudowano go jako ewangelicki kościół pamięci cesarza Fryderyka III, a poświęcono 9 czerwca 1908 roku w obecności cesarza Wilhelma II. Katolicka parafia św. Jacka Odrowąża powstała tu dopiero w 1972 roku.

Pomnik cesarza

Kamień węgielny położono w październiku 1904 roku. Niemiecka nazwa świątyni brzmiała Kaiser-Friedrich-Gedachtniskirche. Według Wikipedii projekt przygotował architekt Friedrich Oskar Hossfeld, w stylu neogotyckim, na planie krzyża łacińskiego. W środku było 1330 miejsc siedzących, a na początku nawy głównej kaplica poświęcona zmarłemu cesarzowi. Krzyż na szczycie wieży ma 4,5 metra.

Stajnia

Po zdobyciu miasta w 1945 roku Armia Czerwona urządziła w kościele stajnię. Do 1948 roku świątynia stała nieczynna i bez opieki. Najbardziej ucierpiały organy: na początku 1948 roku połamane piszczałki leżały jeszcze nad rzeką i wokół kościoła.

Parafia

Strona parafii nazywa przełomem 1 sierpnia 1968 roku. Tego dnia kuria we Wrocławiu mianowała księdza Tadeusza Kisińskiego wikariuszem kooperatorem do obsługi kościoła; od 1972 roku był tu proboszczem. Parafię erygowano 1 marca 1972 roku. W 1977 roku wojewoda legnicki wydał pozwolenie na budowę plebanii przy kościele.

Sanktuarium

W 2002 roku kościół ogłoszono lokalnym sanktuarium św. Jacka.

Kościół stoi w dzielnicy, którą opisujemy we wpisie o Zakaczawiu. Drugi legnicki kościół z długą historią zmian właściciela, św. Jana z Mauzoleum Piastów, przedstawiamy przy franciszkanach w Legnicy.