Zakład Wzbogacania Rud KGHM: jak z rudy o zawartości niecałych dwóch procent miedzi robi się koncentrat z 25 procentami

Ruda, która wyjeżdża z kopalni Polkowice-Sieroszowice, zawiera niecałe dwa procent miedzi (około 201 tysięcy ton w 12 milionach ton rudy według danych za 2015 rok), a koncentrat, który jedzie do huty, około 25 procent. Różnicę robi Zakład Wzbogacania Rud, oddział KGHM z trzema rejonami przy szybach kopalń Lubin, Polkowice-Sieroszowice i Rudna. Jedną placówkę z jedną dyrekcją dla wszystkich trzech powołano w 1998 roku; 25-lecie oddziału świętowano w 2023.

Gdzie są zakłady wzbogacania rud?

Przy szybach wydobywczych trzech kopalń: w Lubinie, w Polkowicach i przy Rudnej. Wikipedia opisuje oddział jako składający się z trzech rejonów zlokalizowanych przy szybach kopalni Lubin, Polkowice-Sieroszowice i Rudna. Budynek biurowy oddziału w Polkowicach widać na zdjęciu nad tekstem.

Portal zmiedzi.pl w relacji z jubileuszu pisze, że poszczególne zakłady są starsze niż sam oddział, bo powstawały razem z kolejnymi kopalniami, a jedną dyrekcję dostały dopiero w 1998 roku. Dat powstania każdego zakładu z osobna nie potwierdziliśmy dosłownym cytatem, więc podajemy tylko rok konsolidacji.

Co dzieje się z rudą krok po kroku?

Cztery procesy, w tej kolejności według Wikipedii:

1. Rozdrabnianie: kruszenie brył rudy z kopalni.
2. Mielenie: rozcieranie rozdrobnionej rudy na drobne ziarna, tak aby minerały miedzi oddzieliły się od skały.
3. Flotacja: trzy- lub czterostopniowe oddzielanie ziaren miedzionośnych w pianie od skały płonnej, która opada.
4. Suszenie koncentratu przed wysyłką do huty.

Wynik to koncentrat miedziowy o zawartości około 25 procent składnika użytecznego. Reszta, czyli skała płonna zmieszana z wodą, to odpady poflotacyjne.

Dlaczego ruda z Polkowic różni się od rudy z innych kopalń?

Bo w każdej kopalni inny jest udział rodzajów skały. W Polkowicach-Sieroszowicach według kghm.com dominuje ruda węglanowo-łupkowa, ponad 77 procent, a 23 procent to ruda piaskowcowa. Skąd biorą się te skały i jak wygląda wydobycie, opisuje wpis o kopalni Polkowice-Sieroszowice.

Dokąd trafiają odpady poflotacyjne?

Do zbiornika Żelazny Most, największego w Europie zbiornika odpadów poflotacyjnych o powierzchni całkowitej 1 394 hektarów, położonego między Rudną, Polkowicami i Lubinem i eksploatowanego od 12 lutego 1977 roku. To, co w rejonach ZWR opada na dno komór flotacyjnych, trafia właśnie tam. Jak zbudowano zbiornik i jak działa, opisujemy w osobnym wpisie o Żelaznym Moście.

Dokąd jedzie koncentrat?

Do hut KGHM, gdzie z 25-procentowego koncentratu powstaje miedź elektrolityczna. Największą z nich jest Huta Miedzi Głogów z piecem zawiesinowym, opisana w tekście o Hucie Miedzi Głogów. Wprost zdania, który rejon zasila którą hutę, nie znaleźliśmy w pobranych źródłach, więc nie rozpisujemy tej mapy. Przegląd całego łańcucha od odkrycia złoża do drutu miedzianego zaczyna się od wpisu KGHM: co znaczy ten skrót.